Adoptiehond
Adoptiehond
Doris Daycare adopteert sinds maart 2008 een adoptiehond.
Onze eerste hond was een Duitse herdershond Lilly. Lilly is echter niet goedgekeurd voor het volgen van de opleiding op de blinden geleiden school.
Door een maandelijkse gift kan je een hond ondersteunen in zijn opleiding om een blindengeleidehond te worden.
Als de pup een aantal maanden is wordt de hond in een gezin geplaatst. In dit gezin krijgt de hond alle liefde en aandacht, hier worden ook de basis beginselen van de opvoeding bijgebracht.
Na een bepaalde periode wordt de hond gekeurd en als de hond door de keuring komt dan gaat hij/zij naar school toe.
De eerste nieuwsbrief staat standaard op de site en de laatste nieuwsbrief wordt telkens vervangen door de nieuwste nieuwsbrief.
Beste adoptieouder, Geen pottenkijkertje Zolang de logeerhond er is, is het gezellig en druk in huis. Soms gaan de honden samen uit, soms apart en de oefeningen blijft Jones natuurlijk ook doen zonder de logeerpup als pottenkijkertje erbij, want anders kan noch Jones noch de pleegbaas zich concentreren. Thuis mag hij weer volop met het herdertje spelen. Hopelijk komt ze nog eens logeren! In en uit de trein stappen De trein in en uitstappen gaat Jones steeds beter af. De pleegbaas oefent dat heel rustig met hem, bij treinen met een makkelijke instap. Nog even en dan doet hij het waarschijnlijk vlekkeloos en kunnen ze zich gaan bekommeren om wagons met een hogere instap. Op het perron gedraagt Jones zich rustig. Vlonder Jones loopt aan de riem heel netjes. Als er een vreemd geluid is – een plotseling dichtslaande deur of een claxonerende vrachtwagen – kijkt hij even op, maar is niet onder de indruk. Komt hij een “gekke” vloerovergang tegen, zoals een houten vlonder voor een winkel die verbouwd wordt, dan wil Jones daar eerst even aan snuffelen, maar loopt er vervolgens braaf over heen. Super! Blaffen Veel herders zijn nogal waaks en blaffen als er bezoek komt. Jones doet dat in huis niet. Hij krijgt wat dat betreft het goede voorbeeld van zijn huisgenoot, de witte herder. Die slaat ook niet aan als er iemand aan de deur is. Maar op straat, vlak voor het huis, is hij wel blafferig. Dat neemt nog toe als hij gecastreerd is. De operatie zelf is goed gegaan, maar de dagen erna is Jones wat onzeker en blaft vaker dan normaal. Nu ja, zeker de nasleep van de castratie, hopelijk is hij snel weer de oude en houdt hij zijn mond weer. Vuurwerk Hier en daar knalt het vuurwerk al in de straten. In de manier waarop een hond op gillende keukenmeiden en rotjes reageert, speelt de houding van de baas een belangrijke rol. Als een jonge hond ziet dat de baas rustig blijft en gewoon de krant blijft lezen, dan begrijpt de pup al snel dat vuurwerk blijkbaar niks is om je over op te winden. Tenminste, zo werkt het bij veel pups. Als je een hond in huis hebt die erg geluidgevoelig is, dan ligt het ingewikkelder. Jones en zijn pleegbazen wensen u een prettige kerst en een gelukkig Nieuwjaar! Hartelijke groeten, KNGF Geleidehonden
Beste adoptieouder,
Dank
Nogmaals hartelijk dank voor de adoptie van Duitse herderpup Jones. Het is de bedoeling dat hij uitgroeit tot een slimme geleidehond. Nu is hij echter nog maar een puppy en zijn pleeggezin heeft de handen vol aan de opvoeding van deze jonge hond. Ze genieten ook enorm van hem, want met zo’n vrolijke pup in huis, maak je van alles mee.
Wolfjes
Jones komt zoals gezegd uit Amerika. Zijn vader heet Jack en zijn moeder Etta. De reis naar Nederland doorstonden Jones en zijn zusje Jodie prima. Ze lagen gezellig samen in een grote bench en werden goed verzorgd. De vliegreis maakte weinig indruk op ze. De twee hondjes trokken op Schiphol veel bekijks. Beiden zijn wolfsgrauw van kleur en daardoor lijken ze echt een beetje op jonge wolfjes. Inmiddels wonen ze ieder bij hun eigen puppypleeggezin.
Op de slaapkamer
De eerste nachten slaapt Jones in een bench (een speciale, ruime hondenkooi waarin de pup veilig kan slapen) naast het bed van de baasjes. Je kunt zo’n hummel echt niet meteen in zijn eentje beneden laten. Bovendien kun je hem zo mooi in de gaten houden. Je hoort direct wanneer hij wakker wordt en er uit moet om zijn behoefte te doen. Soms is dat midden in de nacht… Ja, dan moet je er gewoon uit als pleegbaas. Maar Jones slaapt al vrij snel de hele nacht door tot 7.00 uur ’s ochtends en dat is heel netjes.
Bayan
Het pleeggezin is vanaf dag één dol op dit pluizige bolletje wolf. De katten des huizes zijn iets minder van Jones gecharmeerd, maar na een paar dagen zijn ze redelijk aan hem gewend. Er woont hier nog een hond in huis, Bayan. Het is een witte kruising Husky/labrador en met hem kan Jones uitstekend overweg. Van zo’n oudere huishond kan Jones vast wat goede manieren leren.
Snelle leerling
Jones is een prima eter en krijgt verdeeld over de dag verschillende maaltijden. Hij weegt al 15 kilo. Elke keer als hij iets goed doet, ontvangt hij een smakelijk brokje als beloning (of een knuffel of een compliment). In de VS heeft hij al “zit” en nog een paar andere commando’s geleerd, dus dat is handig. De pleegbaas vindt hem - tot nu toe - een intelligente pup die snel leert. Laten we hopen dat dat zo blijft!
Vlijmscherpe tanden
Het ziet er lief uit zo’n puppy, maar vergeet niet dat hij vlijmscherpe tandjes heeft. Als je niet oppast, hangt Jones daarmee telkens in je broekspijp of hij zet ze kwispelend in een stoelpoot. Hij weet nog niet dat dat niet mag. Om het bijten voor te zijn, houdt de baas steeds een hondenspeeltje paraat. Een harde rubberen ring bijvoorbeeld of een flosstouw. Daarmee weet ze Jones gelukkig vaak af te leiden.
Biggetjes kijken
Heel rustig begint het gezin ook met de eerste uitstapjes. Die duren nog heel kort, om de pup niet te overstelpen met indrukken. Erg leuk is het bezoek aan de kinderboerderij. Jones kijkt zijn ogen uit naar alle kleine biggetjes. Gelukkig kent hij het verhaal van de wolf en de drie biggetjes niet… Voor hem is alles nieuw en het is grappig om hem vol verbazing de wereld in te zien kijken.
Volgende maand leest u meer over de avonturen van Jones!
Hartelijke groeten,
KNGF Geleidehonden
Hierbij de belevenissen van Jones. Hij is een vriendelijke, vrolijke hond die een stabiele indruk maakt.
Afijn, de pleegbaas van Jones zal natuurlijk het goede voorbeeld geven. Niettemin zorgt ze ervoor niet te dicht in de buurt van dat geknal te komen. Vuurwerk kan tenslotte echt gevaarlijk zijn als het tegen je aankomt. Of als het vlak naast je hoofd uit elkaar spat, dan blijft zelfs een stoïcijnse hond niet rustig. Het is veel beter zo’n traumatische ervaring te voorkomen dan te genezen.
